“De naam Loverendale had voor mij iets magisch”

Anselma Remmers (1966) uit Tiel koestert warme jeugdherinneringen aan Loverendale. Ze vindt het belangrijk dat deze boerderij blijft bestaan en heeft gedoneerd voor vrije grond.

“De beide ouders van mijn moeder komen uit Walcheren en haar tante Ka en tante Nee woonden daar nog. In mijn kindertijd liepen mijn oudtantes nog dagelijks in klederdracht. Dat vond ik prachtig en eigenlijk wilde ik wel zo’n plastic pop met klederdracht. Als we op familiebezoek in Zeeland waren, gingen we ook altijd langs Loverendale voor melk. De naam Loverendale had voor mij iets magisch."

Papieren broodzakken
“In 1972 verhuisden we van Den Haag naar Leiderdorp. Daar was geen natuurwinkel maar werd op vrijdagavond het brood van Loverendale thuisbezorgd. Ik zie de groenwitte papieren zakken met oranje Demeter embleem zo voor me. Ook kan ik de smaak van het brood nog terughalen: degelijk en volkoren. Later heeft mijn tweelingbroer nog vrijwilligerswerk op Loverendale gedaan. Het is een plek waarvan ik weet dat hij er altijd is. Daarom draag ik het een warm hart toe.”

Bloeiend geheel
“Een jaar geleden ben ik na een hele tijd weer op Loverendale geweest. Ik vond het een grote verrassing hoe mooi het er nu is: het erf, de winkel, de bakkerij. Het is een bloeiend en bruisend geheel. Een stukje oer-Holland met een lange geschiedenis, waarin ook kunstenaars een rol hebben gespeeld. In het Haags Museum heb ik recent de tentoonstelling van kunstschilder Jacoba van Heemskerck bezocht, die op Loverendale heeft gewoond en gewerkt.”

Schoolkamp
“Ik heb gedoneerd voor het vrijmaken van de grond omdat ik het belangrijk vind dat Loverendale blijft bestaan. Overigens vind ik het belangrijk dat elke biodynamische boerderij blijft bestaan en dat de gronden worden vrijgemaakt van de speculatiemarkt. Op de website van Loverendale zag ik dat ze ook schoolklassen ontvangen. Ik werk in het voortgezet onderwijs in Culemborg. Ik ga kijken of ik er met mijn klas op schoolkamp kan gaan. Ja, dat lijkt me geweldig!”