Verlangen naar de Loverendale Sportkoek

In onze queeste om de grond van Loverendale voor altijd vrij te maken, spreken we mensen vanuit het hele land, die zich verbonden voelen met de oudste nog werkende biodynamische boerderij in Oostkapelle. In deze gesprekken krijgen we regelmatig de vraag: waar is de Loverendale Sportkoek gebleven?

De sportkoek, wie kent hem nog?

Ooit was er een Loverendale Sportkoek. Mensen die hem destijds hebben gegeten, spreken over een ronde koek van ongeveer tien centimeter doorsnee. Geen lullig koekje voor bij de koffie, maar een serieus voedingsmiddel. Volkorenmeel en honing vormden de basis. Eenvoudig, eerlijk en zo voedzaam dat ze na het eten ervan spontaan zin kreeg om een boom te planten.

Een koek om voor om te lopen

De Sportkoek werd gebakken in de bakkerij van Loverendale. Eén van de bakkers heeft het recept destijds bedacht met zoveel mogelijk ingrediënten van eigen land. Misschien dacht hij wel: “Ik wil een koek met zo min mogelijk voedselkilometers om er zelf zoveel mogelijk te kunnen rennen.” Over de betekenis van de naam verschillen echter de meningen: volgens sommigen was het eerder een 'sport' om de zwaar verteerbare koek op te eten.

Zwaar verteerbaar of niet, in de jaren zestig, zeventig en tachtig groeide de Loverendale Sportkoek uit tot een begrip. De koeken werden in kratten gestopt en samen met het Loverendale brood reisden ze per trein door het hele land. In Middelburg werden ze ingeladen en over het spoor vervoerd tot aan Groningen en Maastricht. Heel alternatief Nederland zat aan de Sportkoek. Mensen kochten ze niet omdat ze toevallig trek hadden in iets lekkers. Nee, ze kochten een Sportkoek omdat ze geloofden in een betere wereld. Een wereld met meer natuur, meer dierenwelzijn en gezonde mensen.

En toen gebeurde het. Op een dag waren ze weg. Niet met een officiële aankondiging. De Sportkoek verdween zomaar uit het dagelijks leven. Jaren zijn verstreken. Generaties groeien op zonder ooit een echte Loverendale Sportkoek te hebben gezien. We eten nu andere koekjes. Maar ergens diep in het collectieve geheugen is de herinnering blijven bestaan. “Vroeger,” fluisteren mensen dan, “had je de Sportkoek van Loverendale.” En steevast volgt een blik alsof men zojuist vertelde over een verloren beschaving.

De Loverendale-bakkerij bestaat inmiddels weer. Behalve brood en patisserie maken ze ook volop koekjes. Met de komst van een koekjesmachine worden de koekjes lekker snel en efficiënt gebakken. Naast de chocolade-hazelnootkoek zijn er ook koekjes voor diverse feestdagen, zoals speculaas en kruidnoten. Bijzonder aan de koekjes is dat ze met speltmeel worden gemaakt. Ideaal dus voor mensen die gevoelig zijn voor tarwegluten. Maar de Sportkoek? Nee. Die zit er niet meer bij.

Waar is het geheime recept?

In onze ontmoetingen en gesprekken rondom Loverendale krijgen wij bij BD Grondbeheer dus regelmatig de vraag: “Waar is de Sportkoek gebleven? Kan Loverendale hem terugbrengen in het assortiment?” Na de zoveelste keer, hebben we die vraag dan maar doorgespeeld naar Tim Moerman, de ondernemer van Loverendale. Volgens Tim is het recept van de Sportkoek kwijtgeraakt. Hij is daar niet rouwig om want Tim zelf is meer van het kamp 'het is een sport om 'm te eten'. Tim is trots op de huidige recepturen van koeken en koekjes, die ook gebakken zijn met zoveel mogelijk ingrediënten van eigen land, maar dan met verfijnde smaken en texturen.

Wie heeft het geheime recept?

Toch willen wij het hoofdstuk van de Sportkoek nog niet afsluiten. Daarom vragen wij aan jou: heb jij herinneringen aan de Sportkoek? Kon jij er een marathon op rennen of vond je het juist een 'sport' om 'm te eten? Weet je nog hoe groot hij was, hoe hij smaakte en welke ingrediënten er volgens jou inzaten? Heb je toevallig nog een foto waarop jij een Sportkoek eet? En de belangrijkste vraag: wil jij dat de Loverendale Sportkoek een comeback maakt? Stuur jouw herinnering, anekdote, foto of verhaal naar info@bdgrondbeheer.nl. Wie weet dat al deze verhalen de bakkers van Loverendale inspireren om de Loverendale Sportkoek nieuw leven in te blazen …